Στο σύγχρονο αθλητικό γίγνεσθαι, η στατιστική συχνά επιστρατεύεται για να προσφέρει την άνεση των θριαμβευτικών αφηγημάτων. Η πρόσφατη δημοσιοποίηση των επίσημων στοιχείων της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ) σχετικά με το ρεκόρ νέων δελτίων στο ποδόσφαιρο γυναικών, καθώς και η εξέχουσα θέση της Λέσβου στη σχετική λίστα ανάπτυξης του αθλήματος, προσφέρει αναμφίβολα ικανοποίηση. Ωστόσο, πίσω από τους ψυχρούς αριθμούς των στατιστικών πινάκων ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας βολικής αποστασιοποίησης από την ίδια την πραγματικότητα. Οι αριθμοί αυτοί δεν γεννήθηκαν αυτοβούλως, ούτε προέκυψαν ως αποτέλεσμα κάποιου κεντρικού θεσμικού σχεδιασμού.
Η τοποθέτηση της Λέσβου στην 5η θέση της πανελλαδικής ανάπτυξης του γυναικείου ποδοσφαίρου αποτελεί το αποτύπωμα μιας διαδρομής που ξεκίνησε το 2019. Τότε, σε ένα περιβάλλον όπου το άθλημα αντιμετωπιζόταν με σκεπτικισμό έως και προκατάληψη, τολμήσαμε την δημιουργία της πρώτης ομάδας γυναικών στο νησί, την Σαπφούς. Έκτοτε, η προσπάθεια αυτή δεν περιορίστηκε στη συγκρότηση ενός μεμονωμένου αγωνιστικού συνόλου. Επεκτάθηκε με τη δημιουργία ακαδημιών, τη συγκρότηση τμήματος Κ17, την ίδρυση δεύτερου εξειδικευμένου συλλόγου, του Αλκαίου, για τη διεύρυνση της αναπτυξιακής βάσης, καθώς και την ουσιαστική πίεση για τη συγκρότηση της Μικτής Κ15 της ΕΠΣ Λέσβου. Πρόκειται για μια ομάδα που στελεχώθηκε κατά 80% από αθλήτριες των δικών μας υποδομών, φτάνοντας μέχρι την τροφοδότηση των εθνικών και αναπτυξιακών κλιμακίων.
Όλα αυτά συντελέστηκαν σε ένα ακριτικό νησί που δοκιμάστηκε σκληρά τα τελευταία χρόνια από αλλεπάλληλες κοινωνικοοικονομικές, μεταναστευτικές και υγειονομικές κρίσεις. Συντελέστηκαν κυρίως σε ένα περιβάλλον θεσμικής απουσίας, χωρίς κρατικές επιχορηγήσεις, χωρίς ουσιαστική τοπική στήριξη, χωρίς μεγάλες χορηγικές υπογραφές, και συχνά κόντρα σε τοπικά και εξωαγωνιστικά συμφέροντα, που αντιμετώπιζαν το ποδόσφαιρο γυναικών ως πάρεργο.
Η ανάπτυξη του αθλήματος στη Λέσβο δεν υπήρξε προϊόν θεσμικής μέριμνας, αλλά το αποτέλεσμα της προσωπικής επένδυσης, του μερακιού και της ανιδιοτελούς εργασίας ελάχιστων ανθρώπων. Ανθρώπων που επέμειναν να επενδύουν στον αθλητισμό και την έμφυλη ισότητα, αμφισβητώντας στην πράξη τα στερεότυπα.
Είναι θεμιτό και ευπρόσδεκτο να πανηγυρίζουμε για τη στατιστική ευημερία και τα ρεκόρ των δελτίων. Όμως η θεσμική ηγεσία και η αθλητική κοινότητα οφείλουν να γνωρίζουν σε ποιους ανήκει η πατρότητα αυτών των επιτευγμάτων. Πίσω από την 5η θέση της Λέσβου δεν βρίσκεται κάποιος αόριστος μηχανισμός, αλλά η συνεπής, επίπονη και αυτόνομη πορεία ενός ονόματος, της Σαπφούς.
